Da's fijn!!

Ik rij nu inmiddels al weer 1000 km als een zonnetje in mijn nieuwe wagen. En da's fijn, heel fijn!
't Is geen kleintje trouwens. Blij met de piepers voor en achter, zal ik maar zeggen.
Gelukkig is 'ie ook helemaal goedgekeurd door Eveline; ik had namelijk geheel tegen de gevestigde regels in zèlf de kleur uitgekozen, en dan is het wel spannend of dat goed gaat. Maar gelukkig viel de keuze in goede aarde.

Verder is de Schilder inmiddels al weer klaar in ons huis en hebben we weer een fris ogende begane grond en eerste verdieping. ook hier zijn de gekozen kleuren goed uitgevallen. Alleen hadden we vorige week 's avonds even de schrik, omdat we toen het plafond van de woonkamer in een diepe staat van crème troffen en ons vertwijfeld afvroegen of de kleur wel ok was. Gelukkig bleek na inspectie bij daglicht dat het voorval geheel toe te schrijven was aan de weerkaatsing van de (beige) vloer. Best een opluchting, anders had het toch al niet al te kleine plafond helemaal overnieuw gemoeten.

Verder werken we gestaag de to-do lijst weg, die nu geïntegreerd is voor onze 3 events komende 2 weken (trouwen, verhuizen, vakantie, voor wie het vergeten was ;-).

We plakken nog elke dag heel stevig de puntjes op de ietjes en alles lijkt onder controle te zijn. Dus we leven, geheel tegen de verwachtingen in, nog redelijk relaxed naar de komende tijd toe.

Hij komt!

Tja, dat is natuurlijk leuk om te roepen zo vlak voordat de Sint weer van zijn stoomboot afkuiert. Maar dat bedoel ik dus niet...

Ik kreeg net vandaag een telefoontje van de dealert dat ik aanstaande vrijdag (ja dus over 3 dagen) mijn nieuwe leasebolide mag komen ophalen! 'T is dat ik al zat en een gordel om had, anders had ik van de grond geplukt moeten worden, want dat is toch wel even wat sneller als de eerder afgegeven afleverdatum van week 11... 2008 dan welteverstaan (ja, dus over 4 maanden pas).
Nu is de Mondeo dus in een supertijd van nog geen 2 maanden al beschikbaar, how's that for fast delivery?!

Anyways, de vriendelijke Ford dealert was zo gis geweest om een reeds geplaatste bestelling aan te passen naar mijn wensen en was zelf eigenlijk ook wel heel erg verbaasd dat de gewenset voiture nu al bij hem op de parkeerplaats staat te glimmen. Go Ford dealert!!

Om kort te gaan krijgen we dus a.s. vrijdag 2 nieuwe sleutels: die van de wagen en die van het huis. En het was nog lang onrustig...

Stilte voor de storm

Het voelt een beetje als de stilte voor de storm, deze laatste 1,5 week voordat we de sleutel van ons nieuwe huis in Houten krijgen. We zijn inmiddels onze drie "projecten" als professionele projectmanagers aan het managen en aan de uitgebreide to-do lijsten denk ik te kunnen afleiden dat geen detail aan het toeval wordt gelaten.

Inmiddels kan ik melden dat ik ergens tussendoor de tijd heb gevonden om de post HBO opleiding CRM met goed gevolg af te ronden en dat ik mij dus nu officieel nog steeds Ingenieur mag noemen ;-) Kost veel tijd en voegt in de bling bling niks toe, lijkt wel een consultant ;-o
Trouwens over consultants -> ik hoorde laatst een collega zeggen dat zijn klant consultants vergeleek met Zeemeeuwen; ze komen onder luid gekrijs hoog overvliegen en schijten de hele boel onder! Dus...

Verder gaat het allemaal rustig door en geniet ik af en toe nog heel even van de relatieve rust. Vanaf 16 november gaan we vol in de eindsprint van 2007. Om vervolgens, via het absolute hoogtepunt op 7 december, in één rechte streep door te vliegen naar de eerste de beste strandstoel op een strand in Nieuw Zeeland.

Als dat geen goede vooruitzichten zijn...

Druk

Het is wel een test van onze "Project management skills" deze opeenstapeling van toffe activiteiten aan het eind van het jaar. Over 4 weken start onze verlengde eindsprint voor 2007. Er gaat inmiddels geen dag meer voorbij zonder dat we op de bank zitten en "to-do-lijstjes" door zitten te nemen om te zien of er toevallig weer iets weggestreept kan worden en wat er dan nog moet worden gedaan.

Eveline is gelukkig goed in lijstjes, dus ik maak me geen zorgen dat we iets gaan missen, maar de schier oneindige hoeveelheid af te werken punten wordt toch wel wat "daunting" zoals onze westerburen dat zo fijn zeggen.

• Voor het trouwen past het nu net op 1 A4 (lettertype Arial 10, dus tel uit je to-do's).
• Voor het huis is er eigenlijk nog maar 1 punt open: een tweede offerte van een schilder. Nadat we dit weekend de vloerbedekking voor de eerste verdieping hebben geregeld.
  
• Voor de vakantie hebben we gisteren nog even het reisschema omgegooid zodat het wat relaxter is geworden (lees: meer dagen aan het strand). Daar moeten we eigenlijk alleen nog even een paar overnachtingen rond oud-en-nieuw regelen en dan is daar ook de hoogste nood wel "gemanaged".

Oh ja, en omdat we het toch wat minder druk leken te krijgen ;-) hebben we vrijdag nog de Passat ingeruild voor een Peugeot 206 (1.6 16v Gentry Premium uit 2003 met 61.000 op de teller, voor wie het echt wil weten). 5 november staat 'ie voor de deur. Dat is dan tussen al die grote dingen eigenlijk wel een leuk tussendoortje. Ik geloof dat Eveline helemaal happy is dat ze haar 206-je weer terug heeft, toegegeven het is natuurlijk ook een briljant karretje. Getuige het feit dat velen van jullie er ook één hebben ;-p

Verder was er ook op het werk één en ander aan de hand: mijn baas heeft opgezegd en 6 mensen meegenomen. Niet iets waar heel positief op gereageerd wordt in de consultancy, dus helaas is hij op non-actief gezet. Nooit leuk om te moeten doen.
Daarnaast moet er dus direct nagedacht worden over "hoe-nu-verder?". Daar mag ik me dan ook mee bezig houden, het geeft wel wat meer drukte, maar wel erg leuk om te doen. Er wordt een nieuwe Unitmanager aangenomen (nee, ik ben het niet...) en die moet dan gesteund door een aantal senioren (daar ben ik er dan wel weer één van) de boel op de rit zetten. Kortom ook wel weer iets waar veel denkwerk en energie in gaat zitten. Misschien dat ik dan wel Managing Consultant ga worden.

We hebben dit weekend toch ook wel een mooie mijlpaal gehaald: de kaarten zijn op de post gegaan! Ik zou zeggen hou de postbode in de gaten...

Weer een paar stapjes dichterbij

Vandaag is de keuring aan onze vloer gedaan (ontbindende voorwaarde voor de kopers) en wat blijkt; helemaal niks aan de hand. Maandag komt het rapport, en loopt ook gelijk het recht van de ontbindende voorwaarde af, maar er is dus geen grond gevonden om o vloertechnische redenen van de koop af te zien. Mooi zo!
Ondertussen hebben de kopers als het goed is ook al getekend, kortom begin volgende week dan hebben we al een hele klap meer zekerheid over de verkoop van ons huis.

Nog 1 handtekening en dan zit ik ook voor 4,5 jaar aan een Mondeo vast (geen straf, zoals ik eerder al meldde). Omdat Leasemaatschappijen aan het einde van het jaar geen auto's meer op kenteken laten zetten, moet ik tot januari wachten.

Verder nog even bij het nieuwe huis geweest. Was nog steeds heel groot, dus dat wordt enorm genieten. We hebben met de verkopers overeenstemming gevonden over de over-te-nemen-spullen. Was eigenlijk best gezellig, we zijn er zo'n 2,5 uur geweest en we hadden zo mee kunnen lunchen, alleen moesten wij weer verder (druk,druk,druk, je kent het wel).

Het belangrijkste is dat Anne een hele mooie trouwkaart voor ons heeft gemaakt, die alles wat we wilden in zich verenigd. Knap hoe ze dat voor elkaar heeft gekregen. Ik ben benieuwd wat de gelukkige ontvangers ervan vinden. We moeten nog wel aan de klus voordat de kaarten de deur uit kunnen (wel minder ingewikkeld dan het kaartje van Isa...).

Verder gaan we komend weekend nog vanalles regelen voor het trouwen. Langzaam maar zeker vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats. Niet in de laatste plaats door de niet aflatende energie die Eveline in haar lijstjes steekt. Afentoe denk ik wel eens het mijne ervan, maar zo met al deze grote regel-intensieve events zo dicht bij elkaar zou het zomaar eens onze redding kunnen zijn.

Lang leve de lijstjes!

ff wachten

3 weken wachten:
Gisteren, na welgeteld 1 week het huis in de verkoop te hebben gehad, is er een mooi bod gedaan.
Nou ja, eigenlijk waren er 11 mooie biedingen, alleen was er één wel heel erg mooi.

Boven verwachting zal ik maar zeggen en dan druk ik me nog rustig uit. De mooie bedragen tuimelden over elkaar heen toen de makelaar ons gisteren belde met de uitslag van onze biedingsronde. Hij had snel even de rekensom gedaan en kwam er op uit dat de vierkantemeterprijs voor ons huis de astronomische hoogte van 3400 Euro had bereikt. Ongekend en normaal alleen voor toplocaties voorbehouden. Tja, het is natuurlijk ook wel een heel mooi huis...

Maar dus nog wel 3 weken wachten totdat de ontbindende voorwaarden aflopen (financiering en vloeronderzoek van de begane grond). Moet normaliter helemaal goed komen, maar het is wel spannend.

Gisteren dan ook maar een klein flesje cava opengemaakt en een toast op het tussentijdse overwinninkje gedaan. De grote fles bubbly komt als alles in kannen en kruiken is.

4 maanden wachten:
Daarnaast gisteren nog even met mams (van haar heb ik mijn voorliefde voor auto's en ook niet ontoevallig was haar vader (mijn opa dus) een fervent auto-enthousiast en Ford-rijder) een proefrit gemaakt in de toekomstige leasebak: Ford Mondeo wagon (2.0 TDCi, in Titanium uitvoering met wat toeters en bellen). Die enorm grote familie-verhuiswagen reed als een trein. Heel verschil met de inmiddels 8 jaar oude passat die nu voor de deur staat. De mannen bij de dealer moesten geloof ik wel even 2x kijken toen ik daar met mijn moeder binnen kwam, maar toen ze eenmaal doorhadden dat zij het ook allemaal prima snapte en erg leuk vond was het als snel ok.

Helemaal super proefgereden natuurlijk (en een beetje hebberig geworden van de goed aangeklede proefritwagen...), helaas moet alleen wel wachten tot januari ofzo voordat het ding op de oprit staat.

Kortom we staan de komende tijd in de wacht: iemand een leuk muziekje bij de hand?

Het gaat hard

We mogen niet klagen over het animo voor ons huis. In 1 dag waren er 26 bezichtigingen gepland! Als klap op de vuurpijl na de eerste dag met 13 bezichtigingen al 5 biedingen, waarvan de laagste de vraagprijs...

Blijkbaar hebben we strategisch sterk gekocht 6 jaar geleden (niet dat we dat toen doorhadden trouwens). Ik moet zeggen dat het wel een soort van opluchting is. Mind you; we moeten het nog echt verkopen. We hebben nu besloten om een inschrijving te doen (iedereen voor a.s. vrijdag 12:00 zijn finale bod inleveren), dat geeft eigenlijk wel de zekerheid dat we het huis gaan verkopen. Binnen 1 week verkopen is natuurlijk wel boven verwachting.

Eigenlijk ook wel weer jammer; er zijn mooie / belangrijke dingen gebeurd in dit huis (geboorte Merijn en Ingmar, huwelijksaanzoek, om er maar een paar te noemen) en het is toch wel apart om daar afscheid van te nemen. Aan de andere kant is een groter huis dat voldoet aan onze huidige wensen ook wel weer heel lekker.

Ondertussen gaan we rustig verder met plannen voor december.

you'd better think...

Net gisteren het koopcontract getekend, dus nu tikt de klok.
3 dagen bedenktijd en dan kunnen we er alleen nog van afzien als we de financiering niet rond krijgen.
Dus als er nog iemand redenen heeft waarom we dit huis niet zouden moeten kopen: speak up now or come visit us when we have moved house ;-)

Valt trouwens niet mee zo'n koopcontract: 2 handtekeningen en 7 parafen van ons beiden en van de verkopers en dat op 3 kopieën (opgeteld dus 24 handtekeningen en 84 parafen!!).

Vandaag nog een teken-intensieve aangelegenheid: we gaan alles in orde maken met de notaris, zodat we op 1 december netjes de aktes kunnen laten passeren.

Morgen babbelen met de hypotheekmeneer (dat kost je heel lang veel geld, moet je dus niet te vaak doen) en dan is begin september alles officieel in orde en kunnen we weer rustig verder met het plannen van al die andere leuke dingen die we in december gaan doen.

Denkwerk

Het is natuurlijk prima om te bedenken dat je
a) wilt trouwen
b) op vakantie wilt naar NZ met de kids
c) een nieuw huis wilt
d) net aan een nieuwe baan begonnen bent
e) en als het ff kan ook nog de auto wilt verkopen

Maar qua timing kies je er waarschijnlijk niet voor om dat allemaal in één maand te gaan doen (ok de nieuwe baan is inmiddels al weer bijna 2 maanden oud; dus bijna de proeftijd voorbij en dan begint het grote en-wat-voor-grote-nieuwe-auto-past-er-binnen-mijn-leasebudget
-zonder-dat-ik-helemaal-krom-moet-liggen-van-de-bijtelling-vraagstuk, waarover straks meer). Dit alles resulteerde in een week waarin we veel teveel hebben gebabbeld met snelle mannen, goede en minder goede adviseurs, maar ook flink op het internet hebben gesurfd om maar enig idee te krijgen bij hypotheken, verkoopcourtages, courantheid van huizen, taxatiekosten en noem de hele riedel maar op. Gelukkig zijn we nu een heel eind en lijkt het erop dat we de "ellende tot deze afgelopen week hebben weten te beperken.

De uitkomsten van al dat gezoek en gepraat zijn wel positief:
a) we kunnen een leuke prijs voor ons huidige huis vragen (dat ook nog eens bijzonder courant blijkt te zijn)
b) er zijn meerdere banken die ons van finaciering voor het nieuwe huis willen voorzien
c) we hebben een geschikte (en ook nog goedkope) makelaar gevonden
d) we hebben een hele fijne notaris (via via zeg maar) in de arm genomen
e) second opinions zijn helemaal zo gek nog niet

Tja, en dat is pas het lijstje van de huizen. voor het trouwen heb ik al een pak gekeken (wat helaas niet goed zat, maar wel errug mooi was. Baalmomentje), over een week of twee dan hoop ik er wel uit te komen. Verder hebben we nu concrete stappen gezet richting uitnodigingen (handig als je ook wilt dat er mensen komen op je feestje ;-). Eveline is prima geslaagd na een rondje shoppen in Haarlem, dus ook de trouw-todo's zijn geen lang leven beschoren op dit moment!

Deze week de koopakte tekenen en alles met de notaris en de verkoop-makelaar rond maken. Tussendoor komt er nog even een schilder de buitenboel voor opkalefateren en dan gaat ons heerlijke huisje in de verkoop.

Verder heb ik qua leaseauto al helemaal door wat ik wil hebben: de nieuwe Ford Mondeo (in de family-uitvoering wel te verstaan).


Alleen de kleur nog kiezen, 3 maandjes wachten en dan genieten maar. Dit was gelukkig zo voor elkaar. Wel zo lekker tussen alle andere moeilijke beslissingen van de afelopen week.

Je bergijpt: ik zit nu even uit te puffen op de bank, en ik schrijf gelijk even wat weg op mijn Digitaal Geheugen. Daarmee ben ik er beter doorgekomen dan de rest van de family: die liggen nu allemaal op één oor...

Huizenjacht

Hebben jullie dat nou ook; Je ziet een leuk huis op Funda en je denkt ach, laat ik eens verder kijken. Je doet een bezichtiging en 2 dagen later heb je het gekocht!?

Wij wel dus... Nu dus ineens veel te plannen en te regelen (want we hadden toch nog niks te doen in december alleen even trouwen en een vakantie naar Nieuw Zeeland...), dus op 1 december de sleutel van een nieuw huis krijgen kon er ook nog wel bij.
Bijgaand een plaatje, pas op! Het is wel een enorm familiehuis (2-onder-1-kap, met 4 slaapkamers en een grote zolder, met veel tuin en ook belangrijk: een garage!).


Nou ja , het is wel het huis dat zo'n beetje alles heeft dat we graag willen, dus eigenlijk zijn we er helemaal blij mee. Het is wel even schrikken trouwens, want het drukt je wel met je neus op de feiten: veel burgelijker zal het niet worden (ja ok, of je moet Volvo gaan rijden ;-)

Maar ja, onze avonden zullen de komende maanden van hypotheek dingen, lijstjes, schilders, stukadoors, verhuizers (Wel een voordeel als je een burger bent: dit soort dingen doe je niet meer zelf, dat laat je dan over aan de professionals), nog meer lijstjes, nieuwe kinderopvang voor Ingmar, nieuwe school en buitenschoolse opvang voor Merijn, oude Passat inruilen, klein autootje voor Eveline, Leasebak regelen, oude huis verkoopklaar maken, makelaar voor de verkoop regelen, oude huis voor 1 november verkopen, nog wat andere lijstjes. Nou ja, ik denk dat je het globale beeld wel voor ogen hebt, toch.

En ik zou het bijna vergeten: ondertussen is het ook nog heel goed mogelijk dat ik over 2 weken voor een maandje of 3 doordeweek in Londen kom te werken. Verder hebben we, zoals je begrijpt, de complicerende factoren tot een minimum proberen te beperken.

Als je niks doet is het ook maar zo saai, zal ik maar zeggen :-)

Volhouden dan maar

Na wat vriendelijk aandringen van Evelijn, hier dan weer eens een update op mijn blog.
Misschien is blog nog wat te veel, want er staan nog maar een paar verhaaltjes op, maar ik vind dat ik eigenlijk nu maar eens moet volhouden met het schrijven van verhaaltjes. Misschien wordt het dan nog eens wat...

Ik had mezelf voorgenomen om in ieder geval één berichtje in de maand te plaatsen, maar als ik zo eens rondsnuffel tussen alle blogs van vrienden en familie denk ik dat het schrijftempo wat omhoog moet. Er zijn blijkbaar toch mensen die af en toe eens willen weten wat ik zoal doe met mijn tijd. Super!!

Sinds de vorige post zijn we inderdaad op vakantie geweest, naar zuid Frankrijk, dus we dachten aan mooi weer. Nou even dan, moeten de Franse weergoden gedacht hebben want ze waren duidelijk toe aan een flink stukje slecht weer daar. Van de twee weken die we zouden gaan hebben we er 1,5 gedaan en daarvan nog eens een dag of 3 met regen en kou. Dus... We zijn daarom ook maar vroeger naar huis gegaan en hebben de jongens nog maar een dag naar de creche en een weekendje naar opa en oma gedaan. Ook wel zo relaxed (het zijn hele fijne jongens, maar zo nu en dan is de energie bij mij er wel even uit en ben ik wel toe aan wat quality time met mijn vriendinnetje, sorry "aanstaande", en wat rust aan de kop en het lijf). Maar goed dat we nog een mooie vakantie in Nieuw Zeeland voor de boeg hebben, want anders was onze vakantie dit jaar wel erg armetierig geweest.

Verder natuurlijk begonnen in de nieuwe baan. Helemaal ok tot nu toe, ik kan echt niets anders zeggen. Introductie prima voor elkaar, netjes alles uitgelegd en laptop, telefoon en auto ook allemaal dik in orde. Ik rij nu zolang even rond in een huur Passat, en dat is heel niet slecht als je het mij vraagt.
Nu natuurlijk nog even op de bank, omdat de eerste opdracht nog niet gevonden is, maar ik kom mijn tijd wel door met het klussen van presentaties voor sales en over de nieuwe propositie waar ik ook mee aan de slag ga. Leuk om eens mee te kunnen helpen aan het opbouwen en uitdenken van een nieuw "product" (of is het meer een service als je in consultant-land rondhobbelt), in ieder geval weer eens wat nieuws en het bevalt, zoals gezegd prima. Ik heb ook al een aantal (oude) bekene ontmoet en de lijst blijft groeien, dat is ook wel leuk. Het geeft m ewel een beetje het idee van een "klein wereldje". Maar zolang het de good guys zijn, hoor je mij niet klagen ;-)

Trouwens de resource-meneer (de man die je op een opdracht bij de klant voor me moet zien te krijgen) heeft een interresante optie in Londen weten te regelen! Volgende week een gesprek over de telefoon en als dat goed gaat dan kan ik waarschijnlijk vanaf begin augustus voor drie maanden aan de gang bij een Charity organisatie in Londen als Senior Business Analyst. How 'bout that? Het zal wel even wat regelwerk vragen voordat alles met het thuisfront ook goed loopt, maar Eveline zag het wel zitten. Ik ben benieuwd!

Inmiddels is ook de HTPC (of mediacenter PC) in de kamer belandt. Hij doet het na wat "aftersales" van Gerrit, prima. Alleen bleek de TV nog niet veel te snappen van de HDMI van de PC, dus dat moet nog even gefixt, maar de foto's, muziekjes, tv en digitale videorecorder werken als een dolle. Ik moet nog even nadenken of ik nog een andere voeding ga kopen, om de lage brom die de huidige produceert weg te nemen, eerst maar eens kijken hoe het zo bevalt. Het is wel een beetje "nerden" besef ik me nu, ik had nooit gedacht dat ik dat nog zou gaan doen, maar eigenlijk is het best leuk om een beetje te rommelen met Linux en Mythtv, alleen af en toe een beetje vervelend als het niet doet wat je wil. Lang leve de "aftersales" van Gerrit, zal ik maar zeggen.

Ik ben gisteren ook nog even langsgeweest bij mijn favoriete chirurg, Dr. Davids. Hij heeft nu ook mijn linker lies maar gerepareerd. Had ik het eerder gezegd dan had hij "twee voor de prijs van één" gedaan, maar die kortingsactie was helaas al verlopen. Dus gisteren nog maar eens onder het mes. De hele zaak was in 18 minuten gerepareerd, maar ik heb nog er nog wel 9 uur over gedaan voordat ik op kon staan zonder direct weer tegen de vlakte te gaan. Sterk spul hè die narcose...
Ik voel me vandaag trouwens veel beter en het lijkt erop dat het ten opzichte van de vorige keer ook wel wat sneller zal gaan, want ik ben inmiddels ook al weer uit bed geweest en ga zo nog even naar beneden zelfs (hiermee loop ik zo'n 2 dagen voor op de vorige keer).

Zo aan bed gekluisterd vermaak ik me prima met een beetje langs blogs surfen en een beetje zoeken naar de nieuwe leaseauto ;-) en af en toe Huub, M'lein en Patricia aanmoedigen bij hun laatste uurtjes 4-daagse, die ze inmiddels alle drie glansrijk hebben volbracht. I'm impressed! Ik kom de dag wel door, zal ik maar zeggen.

Eigenlijk is het af en toe gewoon een kwestie van volhouden.

Time flies

En het is alweer bijna gedaan met de twee-en-een-halve week "niksen". A.s. zaterdag gaan we met z'n viertjes naar de Dordogne om eens flink vakantie te vieren in een enorm-burgelijke-maar-wel-erg-handige-huurtent.

De afgelopen dagen heb ik gevuld met:
- het bouwen van een klimhut voor de jongens (errug goed gelukt, al zegt 'ie het zelf)
- het kopen van een nieuwe fiets (Sparta Pick-up, zwart met witte bandjes)
- skaten (om toch nog iets van conditie verbetering te proberen te bewerkstelligen)
- het bij elkaar zoeken van een HTPC (om toch ook nog een beetje de nerd in mij te entertainen)
- filmpjes kijken (inderdaad meer dan 1)
- wassen (en opvouwen enzo)
- koken voor de family (a man's got to do, what a man...)
- Boekje lezen (The Seventh Sacrament van david Hewson)
- ouders leren SMS-en (handig als we allemaal in het buitenland zijn en geen gierende telefoonrekeningen willen)
- mijn papadagen (ook meer dan 1)
- bij de chirurg langs (ik moet 19 juli weer onder het mes, nu voor de andere lies)
- op bezoek in Tegelen (met een bezoekje aan speelpark "Klein Zwitserland", zo'n beetje het summum als je een jongetje van drie bent en gek bent op klimmen, klauteren, zwieren, glijden, wipwappen, schommelen, etc.).
- in ondertrouw gaan (suf administratief gebeuren, maar wel even met z'n tweetjes gegeten 's avonds)
- de schoonmaakster binnenlaten (heel belangrijk, maar wel vroeg op maandagochtend om 8:00)
- shoppen (nieuwe broeken, shirt, bovengenoemde dvd's)
- het heen-en-weer rijden naar de Gamma, Praxis en Karwei voor de nodige onderdelen voor de klimhut
- internetten (blogs lezen, nieuws bijhouden, HTPC reviews lezen, prijsje voor de fiets zoeken, etc.)

Best nog wel lekker druk geweest, maar voornamelijk met leuke dingen. Dus ik ben al wel weer redelijk relaxed.
Nog een paar afrondende zaken van het oude werk (mail, borrel en morgen nog een diner met de afdeling) en wat opstartende dingen voor het nieuwe werk.

Zaterdag komen Aram, Masjka en de meiden nog even langs. Zij zijn even over uit India en we konden met veel passen en meten nog net op zaterdag wat uurtjes vinden om elkaar weer te spreken. We laten hen ook direct even de locaties van ons trouwen en mogelijke hotels zien. De volgende keer dat ze weer in Nederland zijn is voor onze trouwerij en ze waren wel benieuwd. Nou maar hopen dat ze het niet verder verklappen, want er zijn verder nog geen mensen die weten waar we gaan trouwen (geloof ik, maar het kan zijn dat Eveline al wel iemand iets heeft verteld).

Staks dus lekker niksen in het buitenland, is weer eens wat anders ;-)

Het is vakantie!

Afgelopen donderdag was het zover: mijn laatste werkdag bij KPN. Snik, of eigenlijk had ik daar geen tijd voor. Ik heb de laatste dag nog enorm veel werk verzet en ervoor gezorgd dat ik alle losse eindjes die ik kon vinden nog netjes belegd heb bij mijn vervanger en een aantal andere collega's.

Dit alles resulteerde er dus in dat ik nog tot 17:30 heb zitten klussen. Heb ik het nog best goed volgehouden, al zeg ik het zelf. Nu alleen volgende week mijn afscheidsborrel nog (want deze was blijkbaar niet meer te regelen voor afgelopen donderdag...) en dan is het klaar.

Beetje dubbel is het wel: aan de ene kant heb ik met heel veel plezier bij KPN Mobiel gewerkt de laatste 2 jaar en 9 maanden en staat er nu een team dat volgens mij veel kan bereiken en daar zou ik natuurlijk ook wel een deel in willen hebben. Aan de andere kant is de nieuwe uitdaging ook wel weer heel tof en was het de laatste 4 maanden niet echt meer de sfeer en attitude die het werken binnen Mobiel zo goed maakte. Ik las deze week in de scheur kalender wel een toepasselijke spreuk: "Manager hoeven hun medewerkers niet te motiveren, niet demotiveren is voldoende".

Anyways: nog even borrelen en dan vlak voor de vakantie (met de family naar de Dordogne) mijn spulletjes inleveren (telefoon, laptop, treinkaart).

Verder natuurlijk al weer super veel plannen voor de komende 3 weken vrij: sporten (ik heb mezelf maar een hartslagmeter kado gedaan om nu eens echt serieus en effectief te gaan sporten), een klimding voor de jongens in de tuin bouwen, relaxen, boekjes lezen, tochtjes maken met de TVR (het wordt mooi weer, toch?!), andere kleine klusjes in huis (er is een doorlopende lijst van things-to-do-in-en-om-het-huis), folders ophalen van mogelijke lease-auto kandidaten, kortom genoeg te doen. En dan vergeet ik nog bijna de mooiste: uitslapen!!

Alle voorbereidingen voor het trouwen zijn in volle gang, de grote dingen zijn natuurlijk al een tijdje in kannen en kruiken. Sinds kort is er ook een vinkje bij fotograaf te vinden. Had ik al gezegd dat ik als nieuwe-baan-kadootje van mijn leiev vriendinnetje een TomTom had gekregen! Was dus al direct errug hadig voor het vinden van het huis van de fotograaf. Het is ook direct de Europa editie, dus we kunnen op vakantie ook ervan genieten. Stukje toeren en als we het zat zijn op de TomTom terug naar huis.

Verder samen met Gerrit nog aan het koekeloeren naar een HTPC (zo'n computer die eruit ziet als een versterker, zeg maar) voor in de woonkamer. Dan kunnen we daar mooi digitaal tv mee opnemen en onze mp3-tjes en digitale films en foto's mee afspelen/bekijken. Het moet natuurlijk wel allemaal zo ztil mogelijk en dat kost even wat uitzoekwerk. Voordat je alle onderdelen bij elkaar hebt die een mooie kast op de meest efficiente en geluidsarme manier vullen ben je aardig wat uurtjes kwijt op het internet.

Kortom: so much to do and so little time to do it in...

Nieuwe job

Het is gelukt! Een nieuwe baan; per 1 juli ga ik weer als (echte) consultant door het leven.
Sommigen onder jullie zullen wel denken dat dat niet zo handig is, ik zat per slot van rekening op een plek waar ik tot aan het einde der werkzame tijden had kunnen blijven (althans dat was vroeger zo). Helaas is dat niet het enige, je moet het ook een beetje naar je zin hebben. Alle veranderingen sinds 01-01-2007 hebben mij niet echt een heel erg warm gevoel gegeven, vandaar nu dan de 2e grote stap (het wordt m'n derde baan).
Al met al heb ik 'r zin an, vooral aan de 5 (!!!) weken vakantie die ik in between jobs mag gaan besteden aan leuke dingen. Nu dan maar eens kijken of het gras inderdaad groener is. Maar ja, met dit weer heb je al snel een paar gele vlekken...

'T is bizar warm, wat op zich natuurlijk OK is, behalve dat het nu al een week of 4 niet meer geregend heeft en mijn hooikoorst daar geen bezwaar tegen heeft (ik daarentegen des te meer, want die hooikoorts is echt niet tof). Helaas lijkt het erop dat Merijn ook mijn minder goede punt(en?) heeft georven, want ook hij loopt met jeukerige ogen en een snotneus rond te banjeren.

Verder staat de TVR weer voor de deur. Hulde aan het goede weer!
Gisteren opgehaald bij de meneer die 'm een nieuw tapijtje zou geven, alleen was dat wel wat duur zo met het trouwen en de vakanties (meerdere ja ;-) in één jaar dus hebben we dat maar even uitgesteld. Hij rijdt er geen meter minder om. Als iemand nog een schriftelijke cursus "strategisch met plaids" heeft, stuur ff door ;-)
Waar 'ie wel een meter minder om rijdt is een dooie accu. Sterker nog dan vertikt de Engelse gentleman op wielen het in het geheel. Gelukkig had de garage-meneer een mooie oplaadunit en heeft de accu even flink staan laden, zodat ik toch nog van Haghorst naar huis kon rijden zonder de angst dat het bij een afgeslagen motor weer bellen met ome Wegenwacht zou zijn.

Omdat ik toch in de "kom-laten-we-de-TVR-weer-klaar-voor-de-zomer-gaan-maken"-mood was ben ik ook gelijk even bij de uitlatenboer langs gereden. Ik dacht (in al mijn onnozele onschuld) dat ik ergens een klein scheurtje had in de uitlaat en dat ik even ging vragen of 'ie er even naar kon kijken en dat we dan een afspraak maken voor de reparatie.
Afijn de TVR staat nog geen 2 tellen op de brug of de beste kanlpijpen-goeroe zegt dat ik hier geen meter meer mee mag rijden (allebei de pijpen vlak voor de middendemper bijna helemaal door...). Dat was dus een heuse oproep van dichtbij (bekt in het Engels toch beter). Maar gelukkig biedt de uitlatenspecialist er direct de oplossing bij: "dat zullen we dan direct even voor je lassen". Zo gezegd, zo gedaan en een half uurtje later zit ik weer in mijn gefixte cabriootje. Voor €20 is me een hoop leed bespaard gebleven. Na zoveel geluk maar bedacht dat ik het lot niet verder moet plagen en direct een verse accu gescoord bij de mannen van de KF (You can't get better then a KF fitter).

De rest van de belevenissen zijn beduidend minder spannend: ik heb mijn eerste Skype gesprek met video goed afgerond (ik ben wat laat, ik weet het. Maar je moet wel weten van wie je je brood smeert...), we hebben vandaag weer voor het eerst dit jaar geligfietst (of liggefietst of op de ligfiets gefietst, ofzo) en voor het eerst dit jaar geBBQd (ha deze wel in één keer goed!).

Nu nog even een bakkie leut en dan vroeg naar bed (tja, je hebt kinderen of je hebt ze niet. Die zijn morgen weer om 7:00 op en daar kan de koninginnenacht geen moer aan veranderen). Morgen met Merijn een stukje toeren in de TVR!

Vista

Het lijkt erop dat mijn nieuwe vertrouwde laptopje het aardig weet te overleven: de "upgrade" naar Windows Vista. In ieder geval lang genoeg voor het schrijven van dit stukje en het posten ervan.
Moet zeggen dat het er bets gelikt uitziet, eindelijk eens een ander bedrijf dat, naast de eeuwige design goeroes van Apple, serieuzer omgaat met het gebruiksvriendelijk maken van techniek.

Gelukkig moet ik wel flink wennen aan één en ander, en hebben ze flink meegedacht en doet de laptop in enen een heleboel meer zelf dan me lief is. Nou was ik, dacht ik, geen control freak, maar ik begin toch wat ahcterdochtig te worden als er flink wat gereutel van de harde schijf te horen valt terwijl ik alleen maar in verbazing zit te kijken naar alle "security messages" die ik ineens goed moet keuren (omdat ee dus blijkbaar iets is gebeurd, waar ik dus niks van wist, laat staan dat ik het in gang had gezet...) Anyways (dat moet ik ook eens af gaan leren, slaat nergens op) Anyways dus ;-) genoeg over de nerdy kant van de zaak. Voor 17 euries ben ik weer helemaal 2007. Want zeg nou zelf Windows XP is echt zooo 2006!

Vandaag ook nog even een moeilijke kleuren beslissing genomen. Ik lijk Frans M. wel! De opknapmeneer die zich over de TVR heeft ontfermt had de kleuren binnen gekregen van de stoffeerder om de tapijtset te kunnen maken. Dus daar moest even naar gekeken worden: het wordt licht grijs met een zwarte piping (da's dat randje waarmee de rafeltjes aan de randjes worden weggewerkt...). De jongens waren mee en zijn zich meerdere malen een hoedje geschrokken van de kleine Jack Russell die dienst doet als erfbewaker bij de opknapmeneer. Ik vrees wel dat ik mijn diepste buidel moet gaan opzoeken want het wordt diep tasten. Maar ja, de afweging is : zelf doen (en wellicht uren en uren ploeteren met als resultaat dat het mooie nieuwe tapijt er precies scheef inzit) óf het door de opknapmeneer laten doen ( en dan dus veel centjes betalen, maar dan is 't wel een plaatje). Begin volgende week ga ik het horen, ik zal me maar vast schrap zetten in een stoel waar ik moeilijk uit kan vallen...

Verder natuurlijk stinkend jaloers op al die gelukkige mensen die vandaag wel in hun open wagen konden toeren (26 graden in April, snap jij het nog??). Hopen dat ze een verbrand neusje hebben ;-0

Vista update: hij doet het nog steeds, ook dat pruttelen van de harde schijf, dus...

Verder alles zijn gangetje: weer eens een leuke consultancy opdracht gedaan (is dus echt mijn ding), er is nog maar bar weinig bekend over de toekomst bij de zaak, we zijn super relaxed en enorm gezellig op ons traditionele Paasweekend in Parijs geweest (met weer veel dank aan de ouders van Gerrit; het blijft werkelijk een droom van een apartementje), kortom niks om over te klagen.

Hopelijk zijn er veel meer die het ook zo goed hebben!

Digitale aanzoeken

Ik heb er niet voor doorgeleerd, maar ik zou zo zeggen dat het met de economie wel goed zit. Hoe ik daar dan weer bij kom; ik heb sinds een kleine 3 weken mijn cv in de etalage van intermediair gezet. En wat schets mijn verbazing, mijn hele mailbox zit vol met mailtjes van mensen die wel eens willen babbelen. Trouwens goed voor het zelfvertrouwen, had ik eerder moeten doen ;-)

Al deze digitale aanzoeken hebben tot nu toe geleid tot 2 concrete blinddates en 1 tweede afspraakje (voordat ik zover was dat ik wist dat het een geleid moest zijn, en niet geleidt, had ik natturlijk alweer met een schuin oog naar mijn persoonlijke secretaris gekeken).

Het tweede tweede afspraakje zit in de pijplijn (als je begrijpt wat ik bedoel...)
Ik merk nu wel dat ik veel meer gebruik maak van mijn netwerk (zijn jullie ook zo blij met LinkedIn?). Even bellen met een aantal oud collega's, vrienden en kennissen en je zit weer eens de scherpe sollicitant te zijn.

Maar om weer even terug te komen bij de belangrijke zaken; morgen mag ik weer!!!
Een stukje toeren in de TVR. Dat wordt net zoals vroeger slecht slapen voor een spannend iets dat je de volgende dag moet gaan doen. De kleine cabrio gaat naar een Engelse-autos-expert voor de eerder al aangekondigde bekledingsvervanging.

Hoor ik net in het nieuws iemand roepen: 'History will judge them harshly'. Nu weet ik zeker dat mijn talenknobbel nog niet echt uit z'n winterslaap is, want ik snap 't nie!

And on that bombshell...

Van de ene verbazing in de andere

Het is inmiddels al weer een maand geleden dat ik mijn blog het web op heb geslingerd. Ik heb me in de tussentijd weer over van alles en nog wat verbaasd;
Bijvoorbeeld over het feit dat ik er, sinds het eerste stukje, een soort geknaag ergens achter in mijn hoofd bij heb dat ik weer eens iets op de blog moet schrijven. Vind ik dus een minder prettige bijkomstigheid van een blog. Er wordt immers al voldoende geknaagd aan mijn brein. Dat gecombineerd met flinke feesten vroeger en het werk van nu ben ik bang dat er voor mijn grijze celletjes geen rooskleurige toekomst inzit...

Verder verbaas ik me over mijn kids: De jongste (anderhalf) zegt inmiddels alles in twee- en driewoordenzinnetjes. Da's iets te vroeg, zo'n jaar te vroeg zeg maar. Met als gevolg dat ik de hele dag geleuter aan mijn hoofd hebt wat ik steeds netjes herhaal, maar dan in goed nederlands ;-). De oudste is werkelijk niet kapot te krijgen! Net zo'n Duracell konijn... Jammer is alleen dat hij mij bij alles betrekt en afentoe mij ook als een soort levend klimrek gebruikt. Voor even best leuk, maar ik ben ook geen 18 meer, zal ik maar zeggen.
Het resultaat van al dit kindergeweld is dat ik 's avonds als een ouwe vent op de bank hang.

Hangplek-technisch heb ik nog niks aangepast, dat moet dan maar later. Ik heb al geen tijd (met al dat op de bank hangen en bijkomen) om überhaupt een stukje gepost te krijgen.

Nu ik trouwens zo even naar buiten kijk begint het toch ernstig te kriebelen: het wordt mooier weer, het regent zowaar niet zovele meer... tijd om de TVR op te halen!! Ik moet zeggen dat ik van dit zonnige weer enorm veel zin krijg om eens een lekker stuk te gaan toeren in die kleine cabrio. Er staat dit seizoen nog wel een flinke opknapbeurt te wachten. De vorige eigenaar heeft een keer een wasstraat bezocht en daarbij de kap open laten staan ofzo; er zitten flinke waterschade vlekken in de bekleding. Die moet dus maar vervangen worden. kost wel een paar centen, maar dan is het helemaal een feest om erin te rijden.

Op naar het mooie weer!

Mijn eigen blog!

Heeft het leven nog zin als je geen blog hebt...

Het lijkt er niet op als je iedereen zo bezig ziet. De één praat nog meer dan de ander en volgens mij zitten er hier en daar ook wel echte verslavingen tussen. 'Ben even bloggen' zouden ook toe moeten voegen aan de statussen van MSN enzo, of hebben ze dat al gedaan?

Anyways, ik ben niet zo'n ster in het schrijven van zieleroerselen, maar een leuk stukje zo af en toe zou toch moeten kunnen, niet waar?
Dus vanaf vandaag mezelf ook maar zo'n schrijf-hangplek in elkaar gedraaid. Eens zien wat het gaat worden. Wel een beetje minimalistisch, hoef ik ook niet zo na te denken over of het stijl-technisch allemaal wel klopt ;-)

Verder geen garanties of beloften (ik ga bijvoorbeeld niet elke dag wat krabbelen, dat weet ik nu al). Scheelt weer in het rechtbreien en e-mails behandelen die vragen om meer. Can you believe the attitude of this guy, dus!

Ik zal vanzelf de verschillende onderdelen van de hangplek wel wat opkalefateren, zodat er wat meer over mij te lezen staat, eerst maar eens zien dat er mensen zijn die de weg weten te vinden. Hè, maar daarom neem je een blog van Google. Die lui die weten de spullen wel te liggen, zo op het internet zeg maar.

'T is mooi zo voor de eerste keer, niet eens een heel kort stukje.

Vond je het leuk: kom dan eens terug.
Zo niet: veel plezier met het zoeken in de rest!

Tot later,
Niels.