Bijkomen

Natuurlijk zit je aan het begin van het nieuwe jaar vol met goede plannen en voornemens, maar die moeten even wachten totdat ik een weer een beetje ben bijgekomen van de drukte!

Sinds de vorige post hebben we de volgende zaken allemaal (met hier en daar flink wat hulp natuurlijk ;-) tot een heel goed eind weten te brengen:

• Trouwen
• Verhuizen
• Vakantie
• Verjaardag van Merijn
• Merijn naar de basisschool
• Ingmar naar de nieuwe Spikkels

Op zich allemaal erg leuk en zou je zeggen dat het wel moet kunnen allemaal, maar hallo!! in een maand?
Mijn collega's vonden het wel een mooie proeve van Programmamanagment bekwaamheid, tja...
Ok, het is natuurlijk ook wel heel leuk om te zien dat eigenlijk alles wat we wilden gaan doen gelukt is zoals we dat gepland hadden.

Vandaag voor het eerst in een maandje of 5 kunnen we weer eens rustig aan doen en staan er geen to-do's po ons te wachten. Ook wel eens lekker, maar wel weer even zoeken naar "hoe ging dat ook weer; niks doen?"
Voor de korte smanevatting van de afgelopen maand:
Het trouwen was erg tof. gek om op de foto's terug te zien hoe groot je smile zo'n dag kan zijn. Ik ben inmiddels ook wel gewend aan dat gouden ding (er blijft wel rommel achter zitten en ik ben bang dat ik eerdaags bij het klussen wel eens ergens achter zal blijven hangen), trouwens hij gaat toch niet meer af dus...
Het is ook erg leuk om te horen ook dat veel mensen ons feestje een goed feestje vonden. Je wilt natuurlijk op je eigen manier zo'n trouwdag invullen, maar het is ook wel fijn om te horen dat iedereen het naar zijn zin had. En de hele planning is ook op zijn pootjes terecht gekomen door de BUHKS. Die kun je wel inhuren om feestjes te laten slagen ;-)
En voor je het weet loop je aan het einde van de dag alweer onder de Dom door. Ook wel een soort symbolisch afscheid van de Stad. Want niet lang daarna verhuizen we naar een vinex-wijk: Houten-zuid. Ook daarbij loopt alles op rolletjes: De verhuizers hebben de vaart erin en we zitten op de dag van verhuizing voor 12:00 met alle spullen in het nieuwe huis. Daar moeten we natuurlijk de grote kleding kast op onze kamer (die door de verhuizer weer netjes was gemonteerd) weer uit erlkaar halen en net even anders neerzetten. Maar met wat hulp van ouders is ook dat nog wel snel gedaan. Daarna de Ikea leeggeroofd en een badkamer gekocht en die moest toch nog maar even voor de vakantie in elkaar, dus...

De vakantie was prima! Nieuw Zeeland is en blijft ene heerlijk land om te zijn en te relaxen. De reis er naartoe gaat boven verwachting goed. De jongens zijn ook flink moe dus dat helpt wel. Bij aankomst de huurauto in ontvangst genomen en gelukkig pastte alles er ook nog in! Vervolgens in de 3 weken erna een rondreis gemaakt met flinke stops bij Age en Evelijn. We zouden daar eerst 3 nachtjes blijven. Dat werden er op de heenreis al 4 en op de terugreis kwamen er nog eens 3 nachtjes bij. Erg gezellig om hen weer eens te spreken en te zien waar ze wonen (mooi huis) en hoe ze het hebben in Wellington (volgens mij wel prima;-) . Age en Evelijn hebben ons een aantal keer meegenomen naar leuke plekken en we hebben ook vooral rustig aan gedaan, lekker gegeten, lekkere wijntjes en whiskeys gerdonken en gelachen. Ik ben alleen bang dat ze na de invasie van de jongetjes niet heel erg uitgerust weer aan het werk gegaan zijn. De reis in het kort: Auckland, Coromandel (Tairua), Napier, Wellington, Kaikoura, Franz Josef (toffe Glacier Tour en vlucht gedaan, Westport, Nelson (hele fijne lodge), Wellington, Auckland. De foto's houden jullie tegoed.

Nadat we weer terug waren (om 05:00 op Schiphol, waar mijn ouders ons kwamen ophalen; helden!) hebben we de draad weer opgepakt. Ik heb weer 2 dagen gewerkt en we hebben al weer flink wat werk in het huis gedaan. De woonkamer en keuken zijn vrij van dozen, de slaapkamers zijn zo goed als klaar, de badkamer is nu af en de zolder is nog een zooitje. Nu gaan we weer even rustig aan doen en de jongens weer in het goede ritme proberen te krijgen. Vooral Merijn is moe van alle indrukken en het feit dat hij nu naar de basisschool gaat, dus die heeft wel weer wat structuur nodig. Ingmar lijkt niet zoveel last te hebben van alles.

Terug naar Rust, Reinheid en Regelmaat ;-)

Weer een paar stapjes dichterbij

Vandaag is de keuring aan onze vloer gedaan (ontbindende voorwaarde voor de kopers) en wat blijkt; helemaal niks aan de hand. Maandag komt het rapport, en loopt ook gelijk het recht van de ontbindende voorwaarde af, maar er is dus geen grond gevonden om o vloertechnische redenen van de koop af te zien. Mooi zo!
Ondertussen hebben de kopers als het goed is ook al getekend, kortom begin volgende week dan hebben we al een hele klap meer zekerheid over de verkoop van ons huis.

Nog 1 handtekening en dan zit ik ook voor 4,5 jaar aan een Mondeo vast (geen straf, zoals ik eerder al meldde). Omdat Leasemaatschappijen aan het einde van het jaar geen auto's meer op kenteken laten zetten, moet ik tot januari wachten.

Verder nog even bij het nieuwe huis geweest. Was nog steeds heel groot, dus dat wordt enorm genieten. We hebben met de verkopers overeenstemming gevonden over de over-te-nemen-spullen. Was eigenlijk best gezellig, we zijn er zo'n 2,5 uur geweest en we hadden zo mee kunnen lunchen, alleen moesten wij weer verder (druk,druk,druk, je kent het wel).

Het belangrijkste is dat Anne een hele mooie trouwkaart voor ons heeft gemaakt, die alles wat we wilden in zich verenigd. Knap hoe ze dat voor elkaar heeft gekregen. Ik ben benieuwd wat de gelukkige ontvangers ervan vinden. We moeten nog wel aan de klus voordat de kaarten de deur uit kunnen (wel minder ingewikkeld dan het kaartje van Isa...).

Verder gaan we komend weekend nog vanalles regelen voor het trouwen. Langzaam maar zeker vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats. Niet in de laatste plaats door de niet aflatende energie die Eveline in haar lijstjes steekt. Afentoe denk ik wel eens het mijne ervan, maar zo met al deze grote regel-intensieve events zo dicht bij elkaar zou het zomaar eens onze redding kunnen zijn.

Lang leve de lijstjes!

Het gaat hard

We mogen niet klagen over het animo voor ons huis. In 1 dag waren er 26 bezichtigingen gepland! Als klap op de vuurpijl na de eerste dag met 13 bezichtigingen al 5 biedingen, waarvan de laagste de vraagprijs...

Blijkbaar hebben we strategisch sterk gekocht 6 jaar geleden (niet dat we dat toen doorhadden trouwens). Ik moet zeggen dat het wel een soort van opluchting is. Mind you; we moeten het nog echt verkopen. We hebben nu besloten om een inschrijving te doen (iedereen voor a.s. vrijdag 12:00 zijn finale bod inleveren), dat geeft eigenlijk wel de zekerheid dat we het huis gaan verkopen. Binnen 1 week verkopen is natuurlijk wel boven verwachting.

Eigenlijk ook wel weer jammer; er zijn mooie / belangrijke dingen gebeurd in dit huis (geboorte Merijn en Ingmar, huwelijksaanzoek, om er maar een paar te noemen) en het is toch wel apart om daar afscheid van te nemen. Aan de andere kant is een groter huis dat voldoet aan onze huidige wensen ook wel weer heel lekker.

Ondertussen gaan we rustig verder met plannen voor december.

Het is vakantie!

Afgelopen donderdag was het zover: mijn laatste werkdag bij KPN. Snik, of eigenlijk had ik daar geen tijd voor. Ik heb de laatste dag nog enorm veel werk verzet en ervoor gezorgd dat ik alle losse eindjes die ik kon vinden nog netjes belegd heb bij mijn vervanger en een aantal andere collega's.

Dit alles resulteerde er dus in dat ik nog tot 17:30 heb zitten klussen. Heb ik het nog best goed volgehouden, al zeg ik het zelf. Nu alleen volgende week mijn afscheidsborrel nog (want deze was blijkbaar niet meer te regelen voor afgelopen donderdag...) en dan is het klaar.

Beetje dubbel is het wel: aan de ene kant heb ik met heel veel plezier bij KPN Mobiel gewerkt de laatste 2 jaar en 9 maanden en staat er nu een team dat volgens mij veel kan bereiken en daar zou ik natuurlijk ook wel een deel in willen hebben. Aan de andere kant is de nieuwe uitdaging ook wel weer heel tof en was het de laatste 4 maanden niet echt meer de sfeer en attitude die het werken binnen Mobiel zo goed maakte. Ik las deze week in de scheur kalender wel een toepasselijke spreuk: "Manager hoeven hun medewerkers niet te motiveren, niet demotiveren is voldoende".

Anyways: nog even borrelen en dan vlak voor de vakantie (met de family naar de Dordogne) mijn spulletjes inleveren (telefoon, laptop, treinkaart).

Verder natuurlijk al weer super veel plannen voor de komende 3 weken vrij: sporten (ik heb mezelf maar een hartslagmeter kado gedaan om nu eens echt serieus en effectief te gaan sporten), een klimding voor de jongens in de tuin bouwen, relaxen, boekjes lezen, tochtjes maken met de TVR (het wordt mooi weer, toch?!), andere kleine klusjes in huis (er is een doorlopende lijst van things-to-do-in-en-om-het-huis), folders ophalen van mogelijke lease-auto kandidaten, kortom genoeg te doen. En dan vergeet ik nog bijna de mooiste: uitslapen!!

Alle voorbereidingen voor het trouwen zijn in volle gang, de grote dingen zijn natuurlijk al een tijdje in kannen en kruiken. Sinds kort is er ook een vinkje bij fotograaf te vinden. Had ik al gezegd dat ik als nieuwe-baan-kadootje van mijn leiev vriendinnetje een TomTom had gekregen! Was dus al direct errug hadig voor het vinden van het huis van de fotograaf. Het is ook direct de Europa editie, dus we kunnen op vakantie ook ervan genieten. Stukje toeren en als we het zat zijn op de TomTom terug naar huis.

Verder samen met Gerrit nog aan het koekeloeren naar een HTPC (zo'n computer die eruit ziet als een versterker, zeg maar) voor in de woonkamer. Dan kunnen we daar mooi digitaal tv mee opnemen en onze mp3-tjes en digitale films en foto's mee afspelen/bekijken. Het moet natuurlijk wel allemaal zo ztil mogelijk en dat kost even wat uitzoekwerk. Voordat je alle onderdelen bij elkaar hebt die een mooie kast op de meest efficiente en geluidsarme manier vullen ben je aardig wat uurtjes kwijt op het internet.

Kortom: so much to do and so little time to do it in...