Het was al wel een tijdje geleden dat ik ziek was, maar gisteren kwam het in alle hevigheid opzetten. Koud, pijn in de spieren en gewrichten, aan de racerij, je kent het wel. Ik eerst nog denken dat het aan de combinatie laat eten en wat wijntjes van de vrijdagavond kwam, maar Eveline liep fris rond te stappen dus dat kon het niet zijn.
Gewoon ouderwets ziek.
Ik heb dus ook het merendeel van de dag in mijn bedje vertoefd, maar eerst nog wel 's ochtend om 8:00 (!!!) bij de kapper langs met de drie mannen. Ik kan je verklappen; als je eigenlijk in je bed wilt liggen, dan is de kapper ineens een stuk minder gezellig (zeker als je spontaan van die onbedwingbare rillingen krijgt van de kou (het was er bloedheet, dus go figure) en Merijn het wegscheren van de haartjes in zijn nek niet leuk vindt en in een onbedaarlijk huilen uitbarst). Geen feestje kortom.
Verder de afgelopen tijd vooral bezig geweest met werken en schreeuwend lang in de file staan. Zucht... Afgelopen week meerdere keren langer dan 2 uur erover gedaan om in onze Hofstad of weer thuis terecht te komen, echt een prima manier om mij bloedchagerijnig te krijgen. Bijkomend voordeel is dat ik dan zo laat ben dat ik mijn auto ergens op 20 minuten lopen van het kantoor kan parkeren, en dan met dit weer... (zou dat de oorzaak zijn?).
Anyways nog 4 weekjes en dan zit het er weer op bij de telefoonboer, alhoewel ik voor het weekend nog wel gepolst werd voor een andere consultancy-klus daar (wel gaaf, heel nieuw BI programma, waar nog een business consultant voor gezocht werd: hmm zwaar in dubio, eerst maar eens de details afwachten). De andere optie (op dit moment) is in Noordwijk, en ik dacht dat Den Haag vervelend was qua reizen, dat zou een netto reistijd (dus als alles meezit en grofweg iedereen thuisblijft) van dik een uur betekenen... een hele goed manier om grofweg 80% van het gezinsleven te missen. Ik weet nog niet wat ik daarvan moet vinden.
Doei...Niels