Nieuwe bewoner

Sinds gisteren heeft onze garage een nieuwe bewoner: de TVR! Geen probleem met starten bij Pap en Mam, nu we zelf even een zekeringetje op een van de draadjes van het alarm hebben gezet (de accu liep steeds leeg door het te grote verbruik van het alarm), een ook geen probleem bij ons in de garage. Het past prima!

Nu maar hopen op flink wat mooi weer, en dan nog wat tijd om af en toe eens een ritje te maken. Ik heb er nu al zin an...

Verder halen we in etappes de onderdelen van onze nieuwe lampen (met dank aan Oma) op bij de lampenwinkel. Het enige dat nu ontbreekt is de grote kap voor over de staande lamp. Bekend verhaal "nee meneer, die had er inderdaad al lang moeten zijn. Ik verwacht 'm met de zending van morgen" (= gisteren, en je raad het al... nog geen kap).

Gisteren ons eet-bezoek weer kunnen vermaken met (beetje foute, maar toch wel heel erg lekkere) Foie Gras met ontbijtkoek en Monbazzilac-gelei, daarna paddestoelenrisotto en een ossenhaasje met een Morilles/Marsala sausje. En als toetje een heelijke Lemon custard. Ik had, kortom, weer eens zin om uitgebreid te koken.

De jongens waren het trouwens weer eens hevig met elkaar oneens over de meest futiele dingen, wat resuleert in een enorme portie elkaar-verselijk-in-de-weg-zitten. Laten we zeggen dat ik niet 1-2-3 gecharmeerd ben geraakt van het beroep politieagent...

Vanavond gan we met Lars en Adinda Monopoly spelen. De door hen gemaakt Houtense Editie wel te verstaan! Die twee zijn profi-spelletjes-bouwers, want het is niet van het echt te onderscheiden. Behalve dan door alle verwijzingen naar voor ons belangrijke zaken ;-)

Ben benieuwd of de kindjes het logeren een beetje leuk vinden...

Weer aan de slag

Nou het werken is weer in volle gang gestart (oke, nu even niet dan...).

Iedereen heeft me inmiddels wel weer opgespoord, dus ik ben inmiddels bezig met 2 bids (als bidmanager), 3 projecten (als programma manager), 1 solution (als solution manager) en 2 opportunities (gewoon als consultant).

Op de één of andere manier bekruipt me dan toch het gevoel dat het best krap wordt met 32 uur. Maar daardoor laat ik me natuurlijk niet uit het veld slaan, alhoewel ik af en toe wel het idee heb dat de vakantie een paar jaar terug was. De krassen op mijn trouwring helpen trouwens ook niet mee aan het gevoel van "newly wed".

Het was wel erg leuk om deze week weer eens bij de oud-collega's op de afdeling te kunnen rondlopen, zo na een half jaar. Zelfs nog een oud-oud-collega gezien bij de oud-collega's. Er is nog weinig veranderd, afgezien van de managers dan, die schuiven haast per dag van hot naar her. Een gepland bezoekje van een uur liep uit op een paar koffietjes en nog even lunchen, zeker de moeite waard en goed om weer eens te spreken.

Inmiddels zijn we thuis ook wel gewend aan de drukte die een schoolgaand jochie met zich meebrengt. Hij gaat nog niet eens naar tennis, kleutergym, zwemmen, of iets dergelijks en af en toe heb ik al het gevoel dat we taxiplaten op de auto kunnen schroeven en dat de afschrijving op de fietsen ook iets eerder gereed is.
En dan de zaken waar je om moet denken: brood, hapjes, overblijven of toch niet, BSO, verkleedmiddag, gym, formulieren, luizencapes, woensdag om 11:30 uit in plaats van 12:00 (lastig als je nooit op woensdag vrij bent...). Wel leuk allemaal, wel even wat minder simpel als twee jochies op de Spikkels.

Het huis zelf vorderd gestaag, we hebben eigenlijk al wel besloten welke lampen we gaan ophangen (sorry we gaan misschien niet meedoen aan de peertjes-zijn-erg-hip-dus-we-hoeven-geen-lampen-rage ;-). Wat wel is gebleken de laatste tijd is dat we een goede smaak hebben, we zien vrienden steeds meer dezelfde schoenen, lampen en horloges verschijnen ;-)
Het enige écht strikt noodzakelijke wat nog geregeld moet worden zijn de gordijnen in de slaapkamer. Morgen maar eens naar kijken.
Woensdag zijn ook de verhuisdozen opgehaald, dus we hebben weer een garage. Tijd om de TVR aan het nieuwe onderkomen voor te stellen! Ik kijk nu al uit naar de eerste zonnige dagen waarop ik zomaar kan bedenken dat een toertje wel lekker zou zijn en dan 5 minuten later met een open dakje weg te rijden ;-)

Duty calls, hmmm. Met een beetje mazzel hoef ik het weekend niks te doen...

Bijkomen

Natuurlijk zit je aan het begin van het nieuwe jaar vol met goede plannen en voornemens, maar die moeten even wachten totdat ik een weer een beetje ben bijgekomen van de drukte!

Sinds de vorige post hebben we de volgende zaken allemaal (met hier en daar flink wat hulp natuurlijk ;-) tot een heel goed eind weten te brengen:

• Trouwen
• Verhuizen
• Vakantie
• Verjaardag van Merijn
• Merijn naar de basisschool
• Ingmar naar de nieuwe Spikkels

Op zich allemaal erg leuk en zou je zeggen dat het wel moet kunnen allemaal, maar hallo!! in een maand?
Mijn collega's vonden het wel een mooie proeve van Programmamanagment bekwaamheid, tja...
Ok, het is natuurlijk ook wel heel leuk om te zien dat eigenlijk alles wat we wilden gaan doen gelukt is zoals we dat gepland hadden.

Vandaag voor het eerst in een maandje of 5 kunnen we weer eens rustig aan doen en staan er geen to-do's po ons te wachten. Ook wel eens lekker, maar wel weer even zoeken naar "hoe ging dat ook weer; niks doen?"
Voor de korte smanevatting van de afgelopen maand:
Het trouwen was erg tof. gek om op de foto's terug te zien hoe groot je smile zo'n dag kan zijn. Ik ben inmiddels ook wel gewend aan dat gouden ding (er blijft wel rommel achter zitten en ik ben bang dat ik eerdaags bij het klussen wel eens ergens achter zal blijven hangen), trouwens hij gaat toch niet meer af dus...
Het is ook erg leuk om te horen ook dat veel mensen ons feestje een goed feestje vonden. Je wilt natuurlijk op je eigen manier zo'n trouwdag invullen, maar het is ook wel fijn om te horen dat iedereen het naar zijn zin had. En de hele planning is ook op zijn pootjes terecht gekomen door de BUHKS. Die kun je wel inhuren om feestjes te laten slagen ;-)
En voor je het weet loop je aan het einde van de dag alweer onder de Dom door. Ook wel een soort symbolisch afscheid van de Stad. Want niet lang daarna verhuizen we naar een vinex-wijk: Houten-zuid. Ook daarbij loopt alles op rolletjes: De verhuizers hebben de vaart erin en we zitten op de dag van verhuizing voor 12:00 met alle spullen in het nieuwe huis. Daar moeten we natuurlijk de grote kleding kast op onze kamer (die door de verhuizer weer netjes was gemonteerd) weer uit erlkaar halen en net even anders neerzetten. Maar met wat hulp van ouders is ook dat nog wel snel gedaan. Daarna de Ikea leeggeroofd en een badkamer gekocht en die moest toch nog maar even voor de vakantie in elkaar, dus...

De vakantie was prima! Nieuw Zeeland is en blijft ene heerlijk land om te zijn en te relaxen. De reis er naartoe gaat boven verwachting goed. De jongens zijn ook flink moe dus dat helpt wel. Bij aankomst de huurauto in ontvangst genomen en gelukkig pastte alles er ook nog in! Vervolgens in de 3 weken erna een rondreis gemaakt met flinke stops bij Age en Evelijn. We zouden daar eerst 3 nachtjes blijven. Dat werden er op de heenreis al 4 en op de terugreis kwamen er nog eens 3 nachtjes bij. Erg gezellig om hen weer eens te spreken en te zien waar ze wonen (mooi huis) en hoe ze het hebben in Wellington (volgens mij wel prima;-) . Age en Evelijn hebben ons een aantal keer meegenomen naar leuke plekken en we hebben ook vooral rustig aan gedaan, lekker gegeten, lekkere wijntjes en whiskeys gerdonken en gelachen. Ik ben alleen bang dat ze na de invasie van de jongetjes niet heel erg uitgerust weer aan het werk gegaan zijn. De reis in het kort: Auckland, Coromandel (Tairua), Napier, Wellington, Kaikoura, Franz Josef (toffe Glacier Tour en vlucht gedaan, Westport, Nelson (hele fijne lodge), Wellington, Auckland. De foto's houden jullie tegoed.

Nadat we weer terug waren (om 05:00 op Schiphol, waar mijn ouders ons kwamen ophalen; helden!) hebben we de draad weer opgepakt. Ik heb weer 2 dagen gewerkt en we hebben al weer flink wat werk in het huis gedaan. De woonkamer en keuken zijn vrij van dozen, de slaapkamers zijn zo goed als klaar, de badkamer is nu af en de zolder is nog een zooitje. Nu gaan we weer even rustig aan doen en de jongens weer in het goede ritme proberen te krijgen. Vooral Merijn is moe van alle indrukken en het feit dat hij nu naar de basisschool gaat, dus die heeft wel weer wat structuur nodig. Ingmar lijkt niet zoveel last te hebben van alles.

Terug naar Rust, Reinheid en Regelmaat ;-)