Afgelopen donderdag was het zover: mijn laatste werkdag bij KPN. Snik, of eigenlijk had ik daar geen tijd voor. Ik heb de laatste dag nog enorm veel werk verzet en ervoor gezorgd dat ik alle losse eindjes die ik kon vinden nog netjes belegd heb bij mijn vervanger en een aantal andere collega's.
Dit alles resulteerde er dus in dat ik nog tot 17:30 heb zitten klussen. Heb ik het nog best goed volgehouden, al zeg ik het zelf. Nu alleen volgende week mijn afscheidsborrel nog (want deze was blijkbaar niet meer te regelen voor afgelopen donderdag...) en dan is het klaar.
Beetje dubbel is het wel: aan de ene kant heb ik met heel veel plezier bij KPN Mobiel gewerkt de laatste 2 jaar en 9 maanden en staat er nu een team dat volgens mij veel kan bereiken en daar zou ik natuurlijk ook wel een deel in willen hebben. Aan de andere kant is de nieuwe uitdaging ook wel weer heel tof en was het de laatste 4 maanden niet echt meer de sfeer en attitude die het werken binnen Mobiel zo goed maakte. Ik las deze week in de scheur kalender wel een toepasselijke spreuk: "Manager hoeven hun medewerkers niet te motiveren, niet demotiveren is voldoende".
Anyways: nog even borrelen en dan vlak voor de vakantie (met de family naar de Dordogne) mijn spulletjes inleveren (telefoon, laptop, treinkaart).
Verder natuurlijk al weer super veel plannen voor de komende 3 weken vrij: sporten (ik heb mezelf maar een hartslagmeter kado gedaan om nu eens echt serieus en effectief te gaan sporten), een klimding voor de jongens in de tuin bouwen, relaxen, boekjes lezen, tochtjes maken met de TVR (het wordt mooi weer, toch?!), andere kleine klusjes in huis (er is een doorlopende lijst van things-to-do-in-en-om-het-huis), folders ophalen van mogelijke lease-auto kandidaten, kortom genoeg te doen. En dan vergeet ik nog bijna de mooiste: uitslapen!!
Alle voorbereidingen voor het trouwen zijn in volle gang, de grote dingen zijn natuurlijk al een tijdje in kannen en kruiken. Sinds kort is er ook een vinkje bij fotograaf te vinden. Had ik al gezegd dat ik als nieuwe-baan-kadootje van mijn leiev vriendinnetje een TomTom had gekregen! Was dus al direct errug hadig voor het vinden van het huis van de fotograaf. Het is ook direct de Europa editie, dus we kunnen op vakantie ook ervan genieten. Stukje toeren en als we het zat zijn op de TomTom terug naar huis.
Verder samen met Gerrit nog aan het koekeloeren naar een HTPC (zo'n computer die eruit ziet als een versterker, zeg maar) voor in de woonkamer. Dan kunnen we daar mooi digitaal tv mee opnemen en onze mp3-tjes en digitale films en foto's mee afspelen/bekijken. Het moet natuurlijk wel allemaal zo ztil mogelijk en dat kost even wat uitzoekwerk. Voordat je alle onderdelen bij elkaar hebt die een mooie kast op de meest efficiente en geluidsarme manier vullen ben je aardig wat uurtjes kwijt op het internet.
Kortom: so much to do and so little time to do it in...
26 mei 2007
Het is vakantie!
29 april 2007
Nieuwe job
Het is gelukt! Een nieuwe baan; per 1 juli ga ik weer als (echte) consultant door het leven.
Sommigen onder jullie zullen wel denken dat dat niet zo handig is, ik zat per slot van rekening op een plek waar ik tot aan het einde der werkzame tijden had kunnen blijven (althans dat was vroeger zo). Helaas is dat niet het enige, je moet het ook een beetje naar je zin hebben. Alle veranderingen sinds 01-01-2007 hebben mij niet echt een heel erg warm gevoel gegeven, vandaar nu dan de 2e grote stap (het wordt m'n derde baan).
Al met al heb ik 'r zin an, vooral aan de 5 (!!!) weken vakantie die ik in between jobs mag gaan besteden aan leuke dingen. Nu dan maar eens kijken of het gras inderdaad groener is. Maar ja, met dit weer heb je al snel een paar gele vlekken...
'T is bizar warm, wat op zich natuurlijk OK is, behalve dat het nu al een week of 4 niet meer geregend heeft en mijn hooikoorst daar geen bezwaar tegen heeft (ik daarentegen des te meer, want die hooikoorts is echt niet tof). Helaas lijkt het erop dat Merijn ook mijn minder goede punt(en?) heeft georven, want ook hij loopt met jeukerige ogen en een snotneus rond te banjeren.
Verder staat de TVR weer voor de deur. Hulde aan het goede weer!
Gisteren opgehaald bij de meneer die 'm een nieuw tapijtje zou geven, alleen was dat wel wat duur zo met het trouwen en de vakanties (meerdere ja ;-) in één jaar dus hebben we dat maar even uitgesteld. Hij rijdt er geen meter minder om. Als iemand nog een schriftelijke cursus "strategisch met plaids" heeft, stuur ff door ;-)
Waar 'ie wel een meter minder om rijdt is een dooie accu. Sterker nog dan vertikt de Engelse gentleman op wielen het in het geheel. Gelukkig had de garage-meneer een mooie oplaadunit en heeft de accu even flink staan laden, zodat ik toch nog van Haghorst naar huis kon rijden zonder de angst dat het bij een afgeslagen motor weer bellen met ome Wegenwacht zou zijn.
Omdat ik toch in de "kom-laten-we-de-TVR-weer-klaar-voor-de-zomer-gaan-maken"-mood was ben ik ook gelijk even bij de uitlatenboer langs gereden. Ik dacht (in al mijn onnozele onschuld) dat ik ergens een klein scheurtje had in de uitlaat en dat ik even ging vragen of 'ie er even naar kon kijken en dat we dan een afspraak maken voor de reparatie.
Afijn de TVR staat nog geen 2 tellen op de brug of de beste kanlpijpen-goeroe zegt dat ik hier geen meter meer mee mag rijden (allebei de pijpen vlak voor de middendemper bijna helemaal door...). Dat was dus een heuse oproep van dichtbij (bekt in het Engels toch beter). Maar gelukkig biedt de uitlatenspecialist er direct de oplossing bij: "dat zullen we dan direct even voor je lassen". Zo gezegd, zo gedaan en een half uurtje later zit ik weer in mijn gefixte cabriootje. Voor €20 is me een hoop leed bespaard gebleven. Na zoveel geluk maar bedacht dat ik het lot niet verder moet plagen en direct een verse accu gescoord bij de mannen van de KF (You can't get better then a KF fitter).
De rest van de belevenissen zijn beduidend minder spannend: ik heb mijn eerste Skype gesprek met video goed afgerond (ik ben wat laat, ik weet het. Maar je moet wel weten van wie je je brood smeert...), we hebben vandaag weer voor het eerst dit jaar geligfietst (of liggefietst of op de ligfiets gefietst, ofzo) en voor het eerst dit jaar geBBQd (ha deze wel in één keer goed!).
Nu nog even een bakkie leut en dan vroeg naar bed (tja, je hebt kinderen of je hebt ze niet. Die zijn morgen weer om 7:00 op en daar kan de koninginnenacht geen moer aan veranderen). Morgen met Merijn een stukje toeren in de TVR!
14 april 2007
Vista
Het lijkt erop dat mijn nieuwe vertrouwde laptopje het aardig weet te overleven: de "upgrade" naar Windows Vista. In ieder geval lang genoeg voor het schrijven van dit stukje en het posten ervan.
Moet zeggen dat het er bets gelikt uitziet, eindelijk eens een ander bedrijf dat, naast de eeuwige design goeroes van Apple, serieuzer omgaat met het gebruiksvriendelijk maken van techniek.
Gelukkig moet ik wel flink wennen aan één en ander, en hebben ze flink meegedacht en doet de laptop in enen een heleboel meer zelf dan me lief is. Nou was ik, dacht ik, geen control freak, maar ik begin toch wat ahcterdochtig te worden als er flink wat gereutel van de harde schijf te horen valt terwijl ik alleen maar in verbazing zit te kijken naar alle "security messages" die ik ineens goed moet keuren (omdat ee dus blijkbaar iets is gebeurd, waar ik dus niks van wist, laat staan dat ik het in gang had gezet...) Anyways (dat moet ik ook eens af gaan leren, slaat nergens op) Anyways dus ;-) genoeg over de nerdy kant van de zaak. Voor 17 euries ben ik weer helemaal 2007. Want zeg nou zelf Windows XP is echt zooo 2006!
Vandaag ook nog even een moeilijke kleuren beslissing genomen. Ik lijk Frans M. wel! De opknapmeneer die zich over de TVR heeft ontfermt had de kleuren binnen gekregen van de stoffeerder om de tapijtset te kunnen maken. Dus daar moest even naar gekeken worden: het wordt licht grijs met een zwarte piping (da's dat randje waarmee de rafeltjes aan de randjes worden weggewerkt...). De jongens waren mee en zijn zich meerdere malen een hoedje geschrokken van de kleine Jack Russell die dienst doet als erfbewaker bij de opknapmeneer. Ik vrees wel dat ik mijn diepste buidel moet gaan opzoeken want het wordt diep tasten. Maar ja, de afweging is : zelf doen (en wellicht uren en uren ploeteren met als resultaat dat het mooie nieuwe tapijt er precies scheef inzit) óf het door de opknapmeneer laten doen ( en dan dus veel centjes betalen, maar dan is 't wel een plaatje). Begin volgende week ga ik het horen, ik zal me maar vast schrap zetten in een stoel waar ik moeilijk uit kan vallen...
Verder natuurlijk stinkend jaloers op al die gelukkige mensen die vandaag wel in hun open wagen konden toeren (26 graden in April, snap jij het nog??). Hopen dat ze een verbrand neusje hebben ;-0
Vista update: hij doet het nog steeds, ook dat pruttelen van de harde schijf, dus...
Verder alles zijn gangetje: weer eens een leuke consultancy opdracht gedaan (is dus echt mijn ding), er is nog maar bar weinig bekend over de toekomst bij de zaak, we zijn super relaxed en enorm gezellig op ons traditionele Paasweekend in Parijs geweest (met weer veel dank aan de ouders van Gerrit; het blijft werkelijk een droom van een apartementje), kortom niks om over te klagen.
Hopelijk zijn er veel meer die het ook zo goed hebben!