Druk

Met een baan, een vrouw, twee kids, klussen in huis, rondjes rijden in de TVR, school, crèche, boodschappen doen, vrienden over de vloer, naar tentoonstellingen, schoonmaken, nog meer werk, de files op de A12, voorbereidingen voor de vakantie, freubelen, knutselen aan de HTPC, eerste schoolreisjes, afscheid van leidsters op de creche, had ik het werk al genoemd, uitgeteld op de bank hangen, nieuwe kasten neerzetten, daarvoor eerste de oude weghalen en uitruimen, speelgoed van school schoonmaken, wassen (heel erg veel op de een of andere manier), plannen maken voor later, nieuwe baan, vervanging van collega's, en de rest van het huishouden kan het soms wat druk zijn :-(

Daarrom is het wel heel lekker dat we dit weekend even met z'n tweetjes de handen vrij hebben om te doen waar we zin in hebben. Nou ja, er moet natuurlijk ook nog één en ander aan het huis gebeuren en dat gaat wel een stuk sneller als er niet twee jongens om je heen rennen. Maar goed dat ik klussen wel leuk vind.


Doei...Niels

De aanhouder heeft de stilte...

Het zou mij toch niet gebeuren dat een stukkie ijzer het van me zou winnen: nou mooi niet dus!
Inmiddels ben ik, in tegenstelling tot eerdere berichtjes, wel weer blij met mijn HTPC-tje.

Een mooi stukje huisvlijt heeft ervoor gezorgd dat het apparaatje nu, zonder kabaal te maken, rustig zijn werk doet. Met een HDD cooler/silencer, een stukje aluminium hoeklijn en twee stukjes vd-draad is het me gelukt om de storende brom te laten verdwijnen. Nu hangt de HDD in zijn behuizing aan de twee draadjes in de kast helemaal vrij zijn ding te doen (o.a. heel veel foto's, filmpjes en liedjes opslaan en weer afspelen).

De wijze les hierbij: als je het leuk vindt, vooral op deze manier doen. Als je al dit ge-emmer niet ziet zitten, gewoon een kant en klare kopen... Had ik misschien ook moeten doen, maar stiekem vind ik het toch wel erg leuk dat het gelukt is. Helemaal nadat ik de koeling van de CPU eraf heb gehaald en er weer op heb gezet en daarvoor het hele moederbord uit de kast heb moeten halen! (er schoten even wat IKEA gedachten door mijn hoofd; je weet wel die met die schroefjes die je dan over hebt enzo...)

Verder vooral weer veel gewerkt de afgelopen 2 weken. Af en toe wel weer dèja-vu's (vast wel weer 10 nationaal-dictee-fouten in dat ene woordje) , maar tot nu toe is het goed te doen. De projectjes zijn inmiddels redelijk op de rit, dus het "grote issues-van-me-af-meppen", "scope-dichttimmeren", "hand-op-de-project-knip" en het altijd gezellige "alles-op-vijf-verschillende-manieren-aan-de-hele-wereld-rapporteren" is begonnen ;-)

En toch wel een belangrijke gebeurtenis deze week: wij mochten genieten van het inwijdingsdiner uit de keuken van M'lein en Huub. Het was weer als vanouds (alleen dan met aanzienlijk meer pret voor de koks).
Als tegenprestatie wel samen met Huub de klimtoren voor Wessel in elkaar gezet. Ik hoop niet dat ik elke keer iets moet klussen als ik bij hen een hapje kom eten, het zou namelijk goed kunnen gezien het nieuwe huis... (geintje natuurlijk ;-). Ik geloof dat Wessel in ieder geval heel erg blij is met zijn huisje, en dat was natuurlij kde bedoeling. Nou alleen dat mannetje nog zien te vertellen dat je van 1,5 meter hoogte niet in een stap naar beneden kunt!

Helaas geen ritjes in de TVR gedaan de laatste tijd, op de een of andere manier is het er gewoon niet van gekomen. Wellicht is het dit weekend mooi genoeg om weer eens een toertje te maken.

Intervisie, coaching en rollen

Gisteren ben ik bij de eerste bijeenkomst van mijn intervisieclubje geweest. Was weer erg leuk en leerzaam om te doen. Het is prettig om te merken dat andere "gelijkgestemden" je kunnen steunen en ideeën kunnen geven vanuit hun eigen ervaringen. We hebben een strakke structuur afgesproken (hoe kan het ook anders met 7 projectmanagers...)en dat werkt eigenlijk best goed.

Alhoewel het niet zo tof zal zijn als de luxe coaching retreats van Evelijn heb ik met mijn manager geregeld dat ik coaching krijg. Binnen de practice zijn een aantal mensen gecertificeerde coaches werkzaam en één daarvan gaat mij begeleiden. Voornamelijk ingegeven door het feit dat ik nu weer terug ben bij mijn oude werkgever, maar in een andere rol. Wat voor mij wel wat mogelijkheden geeft om in de valkuil te trappen om weer met de inhoud te gaan stoeien, en dan kan ik mijn huidige opdracht niet goed uitvoeren. Daarnaast is het natuurlijk ook een goede voorbereiding om te groeien naar mijn ambitie: een lijnmanagementfunctie.

Gisteren had ik al een eerste moment waarop ik in een discussie betrokken werd waar ik inhoudelijk aan bij kon dragen. Op zich geen probleem, zolang ik maar bewust ervoor kies om daarin tijd te investeren en zeker weet dat mijn hoofdtaak (3 projecten tot een goed einde brengen) er niet onder lijdt. Dus dat wordt duidelijke afspraken maken en grenzen stellen.

Het was de afgelopen 3 dagen wel een aaneenschakeling van hernieuwde kennismakingen. Leuk om al de oude (of zijn het inmiddels weer nieuwe?) collega's te spreken. Er is veel veranderd, maar eigenijk ook weer niet. De procedures zijn wat uitgebreider, de focus op de financiën is duidelijk scherper, maar de problemen zijn er niet minder om en de verschillen van inzicht over wat is nodig (business) en wat is mogelijk (IT) zijn stiekem niet anders.

Ik ben benieuwd hoe het zich ontwikkeld de komende tijd.

P.S. het reizen en parkeren is trouwens wel veranderd: het is slechter geworden :-(